مهريه . س 25 - آيا در امور مدنى و همچنين در امور كيفرى انكار پس از اقرار شنيده مىشود يا خير ؟ چرا ؟ ج 25 - در امورى مانند حدود قبل از حكم حاكم شنيده مىشود ولى در غير اين امور شنيده نمىشود . س 26 - اگر كسى در دعوى فساد اقرارش را مطرح كند آيا اين دعوى قابل رسيدگى هست يا خير و دعوى فساد اقرار در چه صورتهاى قابل شنيدن است ؟ ج 26 - اقرار شخص مقرّ نافذ است و دعواى فساد مسموع نيست مگر آنكه براى حاكم ثابت شود كه اقرار او فاسد بوده مثل اينكه اقرار عن كراهة انجام شده باشد . س 27 - اگر اقرار كننده در دعوى فساد اقرار كند و دليل او اين باشد كه مقرّ له با اين دعوى موافق است و رجوع وى را از اقرار تائيد مىكند آيا اين دليل براى اثبات فساد اقرار كافى است و در دو حالت تكذيب و تصديق اقرار توسط مقرّ له اين سئوال را پاسخ دهيد ؟ ج 27 - دعواى فساد با نحو مذكور مسموع نيست . س 28 - آيا اقرار فقط به زيان اقرار كننده نافذ است و از اقرار او نبايد به شخص ثالث زيان برسد و آيا موردى وجود دارد كه از اقرار مقرّ به شخص ثالث زيان برسد ؟ ج 28 - اقرار فقط در آنجا مسموع است كه بر عليه خود مقرّ باشد نه ديگرى و اقرار بر ضدّ ديگرى ادعاء است كه بايد ثابت شود . س 29 - شرايط مقرّ چيست ؟ ج 29 - عاقل ، بالغ ، قاصد و مختار باشد . س 30 - اگر قصد جزء شرايط مقرّ است منظور از قصد چيست آيا منظور قصد تلفّظ و قصد معنى الفاظ است يا آنكه بايد علاوه بر آن قصد نتيجه هم داشته باشد يعنى اينكه هنگام اخبار و تلفّظ متوجّه باشد كه نسبت به چه چيزى اقرار مىكند ؟ آيا با توجّه به اينكه غالباً اقرار كنندگان در هنگام سخن گفتن به ويژه آنگاه كه روبروى قاضى قرار مىگيرند امساك دارند كه اقرار كنند و غالباً در حال غفلت و سبق لسان در دفاعيات خود به دام مىافتند